Het oude eilandhart van Taranto, waar de eeuwen over elkaar heen zijn geschoven. Hier lag het centrum van een machtige havenstad, gevormd door Griekse, Spaanse en maritieme sporen. Later verschoof het idee van vooruitgang naar staal, industrie en grootschalige modernisering. Wat achterbleef, raakte los van de tijd.
De oude stad in wachtstand. Ruïnes openden zich als decors. Muren zonder kamers, trappen zonder doel, de stilte krijgt gewicht. Filmische werkelijkheid en harde ruïne raken elkaar. Onwerkelijk en geënsceneerd tegelijk, het verhaal moet nog worden geschreven. La Città Sospesa bevindt zich in dat uitgerekte moment. Wachtend op herstel, op vertrek, op nieuwe idealen.