Lemniscate
Accra
Ghana, 2008

Tijdens een doordeweekse marktdag in Accra volgt de camera de bewegingen van vrouwen die als draagsters goederen vervoeren over de markt. Met schalen op hun hoofd banen zij zich een weg door de drukte, langs kramen, roepende verkopers, stapels handelswaar en voortdurende stromen van mensen. Hun arbeid vormt een ritmische en bijna choreografische lijn door de openbare ruimte. De camera beweegt met hen mee en registreert hoe fysieke inspanning, routine en stedelijke dynamiek met elkaar verweven raken.

Terwijl deze dagelijkse economie zich ontvouwt, stuit de camera onverwacht op een groep mensen die bijeen is gekomen voor een rituele doodsherdenking. Het tempo van de markt verschuift. Trommels, zang en collectieve beweging vullen de ruimte en trekken een andere tijdslaag open binnen dezelfde stedelijke omgeving. Wat eerst een observatie van arbeid en circulatie lijkt, wordt tegelijk een ontmoeting met rouw, ritueel en gemeenschap.

In de video raken twee domeinen aan elkaar zonder dat ze van elkaar worden losgemaakt: het alledaagse en het ceremoniële, arbeid en herdenking, doorgaan en stilstaan. Leven en dood verschijnen niet als tegenstellingen, maar als krachten die zich gelijktijdig in dezelfde ruimte manifesteren. Zo ontvouwt de film zich als een aandachtige registratie van een stedelijk moment waarin beweging ononderbroken blijft, ook wanneer de betekenis ervan verandert.