Simulation Of Elsewhere
Chongqing
China, 2026

Simulation of Elsewhere analyseert de relatie tussen stedelijk spektakel, digitale beeldcultuur en het verlangen naar een elders dat steeds onbereikbaarder lijkt te worden. Het werk is gebaseerd op foto’s die zijn gemaakt in Chongqing, een stad die een nieuwe fase in de stedelijke ontwikkeling van China vertegenwoordigt: niet alleen snelle bouw en een grote dichtheid aan hoogbouw, maar ook de transformatie van de stad zelf tot een visuele performance.

’s Nachts veranderen de gebouwen van Chongqing in schermen. Torens, banken en commerciële gevels worden geactiveerd door licht, slogans, animaties en promotionele boodschappen. Binnen dit veld van stedelijke zelfpresentatie zag Wilschut idyllische digitale landschappen verschijnen op enorme LED-gevels: bergen, bossen, zachte horizonten en een zon, vaak geplaatst tussen propagandateksten over de stad en haar toekomst. Deze beelden functioneren bijna als uitvergrote screensavers. Ze suggereren rust, natuur en ontsnapping, maar verschijnen juist op de oppervlakken van een hyperstedelijke omgeving die zulke ervaringen steeds verder weg lijkt te hebben geduwd.

Het werk bevraagt deze tegenstelling. Wat voor verlangen wordt geproduceerd wanneer een stad beelden van natuur projecteert op haar eigen financiële en architectonische huid? Wat gebeurt er wanneer landschap niet langer verschijnt als een plek die je kunt betreden, maar als een digitale belofte binnen systemen van vastgoed, technologie, economische groei en staatsnarratief?

In dit specifieke werk fotografeerde Wilschut verschillende geprojecteerde landschappen en gebruikte hij fragmenten daarvan om, volgens zijn eigen visuele logica, een nieuw digitaal landschap te construeren. Het resultaat is een foto van een simulatie, getransformeerd tot een nieuwe simulatie. Het werk laat zien hoe hedendaagse steden niet alleen ruimte produceren, maar ook verlangen. Het elders blijft zichtbaar, lichtgevend en verleidelijk, maar is altijd bemiddeld, altijd achter het scherm.