Suez
Suez
Egypt, 2023

Het Suezkanaal is een van de belangrijkste verkeersaders van de wereldhandel en verbindt de Middellandse Zee met de Rode Zee. Het biedt schepen een directe route tussen Azië, het Midden-Oosten en Europa. Het kanaal vormt de scheiding tussen Egypte en het Sinaï-schiereiland.

In 1830 voerde ingenieur Linant de Bellefonds een landmeting uit van de landengte van Suez. Hij stelde vast dat de Middellandse Zee en de Rode Zee vrijwel op hetzelfde zeeniveau lagen. Daardoor kon een kanaal zonder sluizen worden aangelegd, wat de bouw aanzienlijk eenvoudiger maakte. De graafwerkzaamheden voor het Suezkanaal begonnen begin 1859 bij Port Said, aan het noordelijke uiteinde van het kanaal. Naar schatting werkten ongeveer 1,5 miljoen mensen gedurende tien jaar aan het project. Veel van hen verrichtten gedwongen arbeid. Vermoedelijk kwamen tienduizenden arbeiders om het leven, onder meer door cholera en andere ziekten.

Het Suezkanaal heeft in hoofdzaak één vaargeul, met passeermogelijkheden bij de Ballah Bypass nabij El Qantara en in het Grote Bittermeer. Op een gewone dag varen drie konvooien door het kanaal: twee in zuidelijke richting en één in noordelijke richting. De passage duurt tot ongeveer zestien uur, bij een snelheid van circa acht knopen. Die relatief lage snelheid helpt erosie van de oevers door de golfslag van schepen te beperken.

Tegenwoordig varen gemiddeld bijna vijftig schepen per dag door het kanaal. Daarmee is het Suezkanaal goed voor ongeveer twaalf procent van de wereldhandel. Het is een cruciale route voor onder meer aardgas, vracht en olie, en maakt het mogelijk goederen vanuit het Midden-Oosten relatief snel naar Europa te vervoeren.

In 2021 kwam het enorme containerschip MV Ever Given, ongeveer zo lang als vier voetbalvelden, dwars vast te zitten in het Suezkanaal en blokkeerde daarmee een van de drukste handelsroutes ter wereld. Het schip kwam uit China en was onderweg naar de haven van Rotterdam. Tientallen schepen kwamen vast te liggen achter het containerschip en moesten meerdere dagen wachten totdat sleepboten het 400 meter lange schip konden lostrekken. Het schip was door harde wind uit koers geraakt. De gevolgen voor de wereldeconomie waren enorm, aangezien meer dan 400 schepen gepland stonden om in oostelijke of westelijke richting door het kanaal te varen.

Uiteindelijk waren veertien sleepboten nodig om de Ever Given weer vlot te trekken. Tegelijkertijd verwijderden graafmachines zand op de plek waar het schip zich in de kanaaloever had vastgewerkt. Na het vlottrekken werd het schip nog ongeveer drie maanden vastgehouden nabij de kanaalstad Ismailia, terwijl Egypte en de eigenaren van de Ever Given onderhandelden over een schadevergoeding.